Debaty sejmowePierwsza Kadencja

Interpelacja w sprawie umorzenia przez prokuraturę sprawy tzw. moskiewskiej pożyczki

   W trybie art. 118 Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej wnoszę o udzielenie odpowiedzi przez ministra sprawiedliwości na następujące pytania:

   1. Czy prokurator Prokuratury Wojewódzkiej (obecnie okręgowej) miał prawo umorzyć śledztwo w sprawie naruszenia ustawy karno-skarbowej przy wartości transakcji ponad 1,2 mln dolarów i 500 000 mln starych złotych przy uszczupleniu należności na rzecz skarbu państwa w kwocie ok. 240 000 mln starych złotych?

   2. Czy prawdziwe są zarzuty wobec działań prokuratora Regulskiego (niewyjaśnienie wszystkich okoliczności podczas przesłuchania L. Millera, brak konfrontacji L. Millera z oficerem KGB przejmującym pieniądze, nieustalenie wysokości szkody, jaką poniósł skarb państwa)?

   3. Jeśli odpowiedź w pkt. 1 będzie pozytywna, to jakie stanowisko zajęły organy nadrzędne i kto personalnie odpowiada za brak należytych działań?

   4. Czy prawdą jest, że prokurator Regulski uniknął odpowiedzialności dyscyplinarnej, kto personalnie odpowiada za taki stan rzeczy i jaka była rola ówczesnych ministrów sprawiedliwości Jaskierni i Kubickiego?

   5. Czy ww. ministrowie byli bierni, utrudniali postępowanie i łamali procedurę?

   6. Czy prawdą jest, że L. Miller korzystał z ochrony immunitetu poselskiego w sprawie moskiewskiej pożyczki i jakie są losy postępowania karnego w tym zakresie?

   7. Czy wyjaśniono, jaką rolę w sprawie odegrał Władymir Ałganow?

   8. Czy pożyczkę udzieloną przez KPZR - partię obcego mocarstwa, a przyjętą przez postkomunistycznych dygnitarzy b. PZPR można traktować jako zdradę interesów narodowych w kontekście kontaktów przywódców PZPR i SdRP z osobami zaangażowanymi w moskiewski pucz?

   9. Czy obecnie w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa przez prokuratorów i ministrów zajmujących się sprawą moskiewskiej pożyczki będą podjęte kroki prawne, jeśli tak, to jakie i kiedy?

   Dnia 2 lipca 1999 r. dziennik ˝Życie˝ zamieścił artykuł pt. ˝Prawem ministra˝ dotyczący tzw. moskiewskiej pożyczki zaciągniętej przez PZPR u b. Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego. W artykule panów Macieja Dudy i Daniela Walczaka opisano warunki umorzenia tej sprawy, podkreślając polityczny charakter działań ówczesnych ministrów, którzy reprezentowali postkomunistyczną partię. Interpelacja ma na celu wyjaśnienie tej istotnej sprawy i potwierdzenie (lub zaprzeczenie) prasowych zawartych w nim informacji oraz zmobilizowanie ministra sprawiedliwości do przywrócenia stanu zgodnego z prawem, nikt bowiem nie może bezkarnie naruszać polskiego porządku prawnego, tym bardziej ci, którzy są nadal czynni politycznie. Bierność ministra sprawiedliwości demoralizująco wpływa na świadomość społeczeństwa, które w takim działaniu widzi opłacalność bezprawia, nierówność wobec prawa i bezkarność polityków. Od dawna czekają na czytelną dla wszystkich obywateli odpowiedź na kwestie:

   1) majątku należnego skarbowi państwa po b. PZPR na podstawie ustawy z dnia 9 listopada 1990 r. o przejęciu majątku b. PZPR, a który został przywłaszczony przez SdRP,

   2) problemu polskiej racji stanu i działań PZPR, które było finansowane przez KPZR już w czasie istnienia III Rzeczypospolitej. Należy jednoznacznie i dokładnie wyjaśnić: ile było takich transakcji i jakie były kulisy tej sprawy?

   Należy wyraźnie podkreślić, że III Rzeczpospolita nie może różnicować odpowiedzialności wobec prawa zwykłych obywateli oraz ich przedstawicieli w parlamencie, a wymiar sprawiedliwości powinien z równą siłą i należytą troską ścigać przestępców pospolitych, jak i tych, którzy dopuścili się naruszenia prawa w innym zakresie, szczególnie w okolicznościach podających w wątpliwość lojalność wobec państwa.

   Poseł Zbigniew Wawak

   Warszawa, dnia 7 lipca 1999 r.