Debaty sejmowePierwsza Kadencja

Interpelacja w sprawie kryzysu w polskiej służbie zdrowia

   Szanowny Panie Ministrze! Polska służba zdrowia należy do tych dziedzin, które od lat znajdują się w permanentnym kryzysie. Wynika to z sytuacji jej wieloletniego niedofinansowania. Wydatki na służbę zdrowia rosną szybciej od nakładów przeznaczonych na jej wsparcie. Mimo stopniowego wzrostu wysokości składki na ubezpieczenie zdrowotne, środki te nie pokrywają wszystkich potrzeb opieki zdrowotnej.

   Katastrofalna sytuacja służby zdrowia jest odczuwalna przez jej pracowników, a także przez pacjentów. Pracownicy medyczni domagają się godnego traktowania, protestując w szpitalach, powstrzymując się od pracy oraz wychodząc na ulice. Formy protestów ulegają radykalizacji. Przystępuje do nich coraz liczniejsza grupa lekarzy, w tym lekarze dziecięcych szpitali. Społeczeństwo, które rozumie stanowisko środowiska medycznego, wykazuje coraz mniej cierpliwości.

   Polscy lekarze osiągają od 50 do 70% przeciętnego wynagrodzenia osoby z wyższym wykształceniem. Dlatego coraz mniej ludzi kształci się w zawodach medycznych, a większość z absolwentów planuje rozpocząć pracę za granicą. Konieczność opłacania z własnej kieszeni dodatkowych szkoleń jest kolejną dolegliwością w tym zawodzie. Także skomplikowany proces specjalizacji, który rozciąga się nadmiernie w czasie oraz wymaga inwestowania własnych środków finansowych, jest powodem odchodzenia od pracy w ochronie zdrowia.

   Personel medyczny, przy niskich zarobkach, musi mieć odpowiednie kwalifikacje zawodowe i ciągle dokształcać się na własny koszt. Dla utrzymania siebie i swoich rodzin lekarze podejmują pracę w kilku miejscach. Sytuacja polskiej służby zdrowia wymaga kompleksowych rozwiązań zarówno w sferze prawnej, ustawowej, jak i w kwestii dofinansowania.

   Przepisy, które precyzują pozyskiwanie funduszy w placówkach powiatowych i regionalnych, niejednokrotnie uniemożliwiają jednostkom samorządowym przydział funduszy według rzeczywistych potrzeb danych placówek. Tylko niewielka część środków finansowych jest przeznaczana na utrzymanie jednostek ochrony zdrowia, co bezpośrednio wpływa na standard leczenia pacjentów. Często starania o remont szpitali nie mogą być skuteczne z uwagi na brak funduszy przeznaczanych na ten cel.

   Wobec powyższego proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

   1. Jakie działania zamierza podjąć ministerstwo, aby poprawić sytuację finansową pracowników ochrony zdrowia?

   2. Czy wzrost wynagrodzenia będzie odzwierciedlony przez coroczny ˝odgórnie˝ określony wskaźnik?

   3. Kiedy można się spodziewać kompleksowej regulacji o charakterze ustawy o ustroju ochrony zdrowia?

   4. Czy ministerstwo planuje zmiany prawne w kwestii kształcenia lekarzy, w tym osiągania przez nich specjalizacji?

   Z poważaniem

   Poseł Jadwiga Wiśniewska

   Warszawa, dnia 8 czerwca 1006 r.