Odpowiedź na interpelację w sprawie ustawy o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia
  W nawiązaniu do pisma pana marszałka z dnia 11 marca 2002 r. znak: SPS-0202-782/02, przy którym została przekazana interpelacja posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej pana Piotra Krzywickiego w sprawie realizacji ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia (DzU nr 73, poz. 764), pozwalam sobie przedstawić następujące wyjaśnienia w tej sprawie według kolejności zadanych pytań.
  Pytanie 1. Czy Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi i nadzorowane, podległe mu jednostki organizacyjne są przygotowane do realizacji tej ustawy?
  Realizacja przepisów tej ustawy powierzona została starostom, którzy ją realizują w uzgodnieniu z właściwymi nadleśniczymi, wójtami, wojewódzkimi funduszami ochrony środowiska i gospodarki wodnej i Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. W realizacji tej ustawy uczestniczy także minister środowiska, minister finansów oraz minister rolnictwa i rozwoju wsi.
  Wszystkie wymienione organy administracji i podległe im jednostki organizacyjne podjęły w tym celu odpowiednie działania. I tak zgodnie z delegacjami ustawowymi:
  1) minister środowiska w porozumieniu z ministrem rolnictwa i rozwoju wsi wydał rozporządzenie z dnia 6 lutego 2002 r. w sprawie zasad współdziałania Lasów Państwowych ze starostami w zakresie sporządzania planów zalesiania i uproszczonych planów urządzania lasu, szkoleń, nadzoru nad wykonywaniem prac zalesieniowych oraz dostarczania sadzonek, biorąc pod uwagę roczne rozmiary zalesień, jakość gleb przeznaczonych do zalesienia, dobór gatunków drzew i krzewów na poszczególnych klasach gruntów. Rozporządzenie to zostało opublikowane w DzU nr 12 z 2002 r. i weszło w życie z dniem 15 lutego 2002 r.;
  2) minister finansów w porozumieniu z ministrem rolnictwa i rozwoju wsi opracował projekt rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad rozliczania Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z właściwymi starostami w zakresie przekazywania środków finansowych na wypłaty ekwiwalentów, sposobów i terminów płatności, uwzględniając roczne rozmiary zalesień. Wymienione rozporządzenie wpłynęło aktualnie do podpisu ministra rolnictwa i rozwoju wsi i wkrótce zostanie ogłoszone.
  Podstawowymi jednostkami realizującymi przepisy ustawy będą jednak starostowie i nadleśniczowie.
  Przepisy ustawy zobowiązują starostę w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku do określenia, w porozumieniu z wójtami, ogólnej powierzchni gruntów, które w danym roku mogą być przeznaczone do zalesienia na obszarze powiatu, tj. rocznego limitu zalesienia. Podstawę do określenia tego limitu powinny stanowić:
  - kwota środków niezbędnych na wypłatę ekwiwalentu za prowadzenie uprawy leśnej, przypadająca dla danego powiatu, uzgodniona z Agencją Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa,
  - liczba sadzonek potrzebnych w danym powiecie, uzgodniona z wojewódzkim funduszem ochrony środowiska i gospodarki wodnej i nadleśniczymi.
  Planowany roczny limit zalesienia określany jest dla całego powiatu, bez rozdziału na poszczególne gminy.
  Występujące trudności związane z wdrożeniem przepisów tej ustawy wynikały m.in. z braku wiążących danych o wysokości środków finansowych, jakie Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa będzie mogła przeznaczyć na wypłatę ekwiwalentów. Pragnę zauważyć, że Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa została wymienioną ustawą ustalona agencją płatniczą, ale środki na wypłaty ekwiwalentów będą pochodzić z budżetu państwa. Trudności te znikną więc po uchwaleniu ustawy budżetowej.
  Obecnie, przed wiosennym okresem nasadzeń, agencja otrzymała do dyspozycji na wypłatę ekwiwalentów jedynie kwotę 5000 tys. zł.
  Tak więc rozmiar zalesień w bieżącym roku na podstawie ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia będzie jeszcze niewielki, należy jednak sądzić, że w związku z dużymi oczekiwaniami społecznymi, jakie wywołała ta ustawa, oraz po doświadczeniach zebranych w toku jej stosowania w bieżącym roku wielkość środków, a tym samym i obszar zalesienia w następnych latach ulegnie wyraźnemu zwiększeniu.
  Pragnę zapewnić pana posła, że od strony logistycznej służba leśna jest przygotowana do sprawnej realizacji omawianej ustawy. Minister środowiska poinformował mnie, że nadleśniczowie są w stanie zapewnić terminowe opiniowanie wniosków składanych przez starostów przy ustalaniu rocznych limitów zalesień, jak również są w stanie terminowo sporządzać plany zalesień gruntów. Pragnę wyjaśnić, że zgodnie z ustawą plany zalesień nadleśniczy sporządza dopiero po wydaniu przez starostę decyzji o przeznaczeniu gruntu rolnego do zalesienia i sporządzić plan musi w terminie 30 dni od dnia otrzymania decyzji. Okres ten zdaniem specjalistów jest wystarczający do sporządzenia planów.
  Otrzymałem również zapewnienie, że Lasy Państwowe na terenie całego kraju posiadają odpowiedni zapas sadzonek przeznaczonych do zalesienia gruntów w ramach zarówno bieżącej realizacji krajowego programu zwiększania lesistości, jak również na pokrycie zapotrzebowania wynikającego z ustawy o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia.
  Również wojewódzkie fundusze ochrony środowiska i gospodarki wodnej, które dotychczas znacznie wspomagały zalesienia gruntów prywatnych, zapewniają odpowiednią ilość środków na pokrycie kosztów sadzonek oraz kosztów sporządzania planów zalesień związanych z wdrożeniem tej ustawy.
  Pytanie 2. Dlaczego resort nie prowadzi akcji informacyjnej skierowanej choćby do wójtów i starostów?
  Pragnę poinformować pana posła, że działania w tym zakresie są sukcesywnie prowadzone. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi, jak i Ministerstwo Środowiska, a także Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa udzielają codziennie licznych pisemnych i telefonicznych wyjaśnień i odpowiedzi na pytania kierowane przez zainteresowanych starostów i wójtów, a nawet przez rolników, o wykładnię przepisów tej ustawy. Niezależnie od tego resorty rolnictwa i rozwoju wsi oraz środowiska podejmują właśnie szeroką działalność szkoleniową wśród starostów i wójtów na temat realizacji tej ustawy. Szkolenia te będą organizowane regionalnie, obejmując te grupy powiatów, w których zainteresowanie ustawą jest największe.
  Dla przykładu mogę podać, że odbyło się takie szkolenie w starostwie w Ciechanowie dla starostów i wójtów z powiatów północnej części woj. mazowieckiego, w Mazowieckim Urzędzie Wojewódzkim w Warszawie dla starostów i wójtów z południowej części woj. mazowieckiego, w Pszczynie dla starostów i wójtów powiatów południowej części woj. śląskiego a następnie odbędzie się takie szkolenie w Tomaszowie Lubelskim dla starostów i wójtów powiatów południowej Lubelszczyzny.
  Sądzę, że ta forma bliskiego kontaktu z bezpośrednimi realizatorami ustawy pozwala na wyświetlenie wielu niejasności i na ujednolicenie postępowania. Niezależnie od tego resort rolnictwa prowadzi monitoring problemów, które zgłaszają starostowie, a które wyłaniają się w toku realizacji ustawy. Ma to na celu ustalenie jednolitej wykładni przepisów ustawy, a także będzie to wykorzystane w projekcie nowelizacji ustawy, który zostanie przedłożony Wysokiej Izbie. Dotychczasowa realizacja ustawy wskazuje na potrzebę zmiany niektórych przepisów, a właściwie ich poszerzenia w celu umożliwienia sprawniejszego ich stosowania.
  Pytanie 3. Czy zdaniem pana wicepremiera celowa byłaby realizacja przez Agencję Restrukturyzacji i Moderni-zacji Rolnictwa pilotażowego programu zalesienia ograniczonego do dwóch województw, którego finansowanie miałoby pochodzić z programu SAPARD?
  Realizacja przez Agencję Restrukturyzacji i Moderni-zacji Rolnictwa pilotażowego programu zalesienia ograniczonego do dwóch województw, którego finansowanie miałoby pochodzić z programu SAPARD, jest obecnie niemożliwa, ponieważ Komitet do Spraw Monitorowania Programu SAPARD w dniu 7 lutego 2002 r. podjął decyzję kierunkową o rezygnacji z zalesieniowych projektów pilotażowych i przeznaczeniu całości środków finansowych na realizację programów rolno-środowiskowych. Zmiana stanowiska komitetu w tej sprawie spowodowana została właśnie wejściem w życie omawianej ustawy o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia, która ustanowiła bardziej atrakcyjny system dotowania zalesień gruntów rolnych niż mają to zapewnić pilotażowe programy zalesieniowe w ramach programu SAPARD.
  Ponieważ warunki realizacji pilotażowych programów zalesieniowych w ramach programu SAPARD byłyby trudniejsze dla beneficjenta i mniej atrakcyjne pod względem finansowym, zaistniała obawa, że zainteresowanie programami pilotażowymi będzie niskie i ich cele nie zostaną zrealizowane.
  Pytanie 3. Czy widzi pan w przypadku realizacji tego projektu przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa możliwość objęcia nim woj. łódzkiego?
  Ponieważ Komitet do Spraw Monitorowania Programu SAPARD w dniu 7 lutego 2002 r. podjął decyzję kierunkową o rezygnacji z zalesieniowych projektów pilotażowych i przeznaczeniu całości środków finansowych na realizację programów rolno-środowiskowych, realizacja pilotażowego programu zalesienia będzie niemożliwa również na terenie woj. łódzkiego.
  Podsekretarz stanu
  Kazimierz Gutowski
  Warszawa, dnia 27 marca 2002 r.
- Interpelacja w sprawie projektu podwyżki stawki podatku VAT na usługi związane z turystyką - w hotelarstwie i gastronomii
- Interpelacja w sprawie działania osi 1: Ułatwianie startu młodym rolnikom w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013
- Odpowiedź na interpelację w sprawie zagwarantowania przedsiębiorstwom branży mięsnej po akcesji Polski do UE niezbędnego okresu dostosowawczego oraz przejściowego
- Odpowiedź na interpelację w sprawie sytuacji sektora małych i średnich przedsiębiorstw po roku od akcesji Polski do UE, ze szczególnym uwzględnieniem woj. śląskiego
- Interpelacja w sprawie planowania zmiany umocowania prawnego wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej poprzez pozbawienie ich osobowości prawnej i przekształcenie w terenowe agendy Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodar