Debaty sejmowePierwsza Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie programu ˝Mała szkoła˝

   Szanowny Panie Marszałku! W związku z przesłaną mi interpelacją poselską w sprawie programu ˝Mała szkoła˝ złożoną przez panią poseł Izabellę Sierakowską proszę o przyjęcie poniższej odpowiedzi.

   Na wstępie jestem zmuszony odnieść się do uwag pani poseł i chcę sprostować, że założeniem reformy systemu edukacji nie była likwidacja ˝małych, nierentownych, słabo wyposażonych szkół wiejskich˝ i nie było to także ˝jednym z głównych założeń reformy oświaty˝, jak pisze pani poseł. Założenia reformy systemu edukacji są powszechnie znane, gdyż zostały przedstawione do publicznych konsultacji 28 stycznia 1998 r. i nie można ich przeinaczać.

   Odpowiadając na postawione w interpelacji pytania, pragnę stwierdzić, że:

   - Przygotowując reformę systemu edukacji Ministerstwo Edukacji Narodowej nie pominęło sprawy dowożenia dzieci do szkół, co sugeruje pani poseł. W ˝Projekcie reformy systemu edukacji˝ przedstawionym w dniach 25-27 maja 1998 r. do publicznej konsultacji w uzasadnieniu do projektu ustawy o zmianie ustawy o systemie oświaty podkreślamy, że proponowane w ustawie zmiany ustroju szkolnego powodują konieczność zwiększenia w latach 1999-2002 nakładów na oświatę, m.in. z powodu zwiększenia kosztów dowożenia uczniów w związku ze zmianą struktury szkoły podstawowej i tworzeniem kolejnych klas gimnazjów (str. 89 pkt d). Problem dowożenia uczniów nie jest zawężany tylko do sprawy kosztów, dlatego został opracowany program ˝Bezpieczna droga do szkoły˝. Jego realizacja przyczyni się do zapewnienia dobrych warunków dzieciom, które muszą być dowożone do lepszych szkół. Z zadowoleniem przyjmuję stwierdzenie pani poseł, że nowa sieć szkół zostanie pieczołowicie i dokładnie zaplanowana. Jest to zasługa samorządów gminnych i powiatowych, które, doceniając rolę rozwoju edukacji, najlepiej wiedzą, jakie rozwiązania są najkorzystniejsze dla mieszkańców. Odpowiedzialność, z jaką samorządy terytorialne realizują zadania oświatowe, i ich wysiłek na rzecz poprawy poziomu oświaty nie powinny być wykorzystywane do manipulacji i czynienia uszczypliwości. Dlatego też będziemy konsekwentnie udzielać wsparcia organom prowadzącym szkoły.

   Takim wsparciem jest z pewnością tworzenie dobrych przepisów prawa, w tym także będzie nowelizacja Karty nauczyciela. Niedostosowanie zawartych w tej ustawie przepisów do nowych warunków funkcjonowania szkoły nie służy dobrze ani nauczycielom, ani dyrektorom, ani organom prowadzącym szkoły. Do nowelizacji tej ustawy nie potrzeba pretekstów; za taką koniecznością przemawiają konkretne fakty.

   - Po zakończeniu procesu reformowania szkół podstawowych działać będzie ogółem ok. 14 684 szkół podstawowych, w tym 1603 szkoły niepełne. Większość, bo aż 1499 szkół niepełnych, znajdować się będzie na terenie wsi. Będą to właśnie te ˝małe szkoły˝, które muszą działać tak, aby zapewnić dobre warunki i poziom nauki. Mogą to być też szkoły dotychczas istniejące, zmodernizowane i realizujące pełny program lub wyodrębnioną część programu dydaktyczno-wychowawczego szkoły podstawowej.

   - Nie jest istotne, czy takie szkoły będą prowadzić małżeństwa nauczycielskie, czy będą w nich pracować inni nauczyciele. Ważne jest, aby kadra posiadała pełne kwalifikacje pedagogiczne i aby szkoła była dobrze zorganizowana i zarządzana. Wybór, czy szkołę będzie prowadzić małżeństwo nauczycielskie, należy pozostawić organom samorządowym. Podstawę do funkcjonowania szkół obejmujących część klas szkoły podstawowej stanowi art. 6 ust. 2 ustawy o systemie oświaty. Warunki miejscowe będą decydować o liczbie dzieci i klas w szkole.

   Szkoły podstawowe niepełne będą działać nie tylko w małych górskich wsiach. Warunki miejscowe uzasadniające ich utrzymanie występują również w innych regionach kraju. Odpowiedzią MEN ˝na problem wyrównywania szans edukacyjnych˝ dzieci uczących się w szkołach niepełnych jest brak zgody na to, aby takie szkoły miały być źle wyposażone, działać w złych warunkach i źle uczyć.

   Z poważaniem

   Podsekretarz stanu

   Wojciech Książek

   Warszawa, dnia 7 października 1999 r.