Debaty sejmowePierwsza Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie przyszłości instytucji filmowych

   Upoważniona przez prezesa Rady Ministrów odpowiadam na interpelację pana posła Juliusza Brauna w sprawie przyszłości instytucji filmowych:

   Rada Ministrów nie uważa za niezbędne przywrócenie poprzedniego brzmienia tym przepisom ustawy z dnia 16 lipca 1987 r. o kinematografii (DzU nr 22, poz. 127 ze zm., które zostały zmienione na mocy ustawy z dnia 24 lipca 1998 r. o zmianie niektórych ustaw określających kompetencje organów administracji publicznej - w związku z reformą ustrojową państwa (DzU nr 106, poz. 668), zwanej ustawą kompetencyjną.

   Przepisanie odmiennych zadań państwowym instytucjom filmowym (produkcja i opracowanie filmów) oraz samorządowym instytucjom filmowym (dystrybucja i rozpowszechnianie filmów) nie powoduje konieczności podziału dotychczasowych jednostek organizacyjnych kinematografii. Te z nich, które zajmują się rozpowszechnianiem lub dystrybucją filmów, zostaną bowiem w całości przekazane do jednostek samorządu terytorialnego - stosownie do art. 147 ust. 1 i 2 ustawy kompetencyjnej. Inne, prowadzące działalność w zakresie produkcji i opracowania filmów, pozostaną instytucjami filmowymi nadzorowanymi przez Komitet Kinematografii.

   Wprawdzie szereg dzisiejszych instytucji filmowych i to zarówno podlegających przekazaniu samorządowi terytorialnemu, jak i utrzymujących dotychczasowy status, ma zapisany w akcie o utworzeniu przedmiot działania obejmujący domenę państwową i samorządową, jednak w praktyce jednostki rozpowszechniania filmów tylko sporadycznie angażowały się w produkcję filmową, a producenckie nie podejmowały działalności w sferze rozpowszechniania filmów, natomiast podejmowały ją w sferze dystrybucji, np. Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych.

   W konsekwencji nie zachodzi potrzeba podziału istniejących instytucji filmowych według kryterium ˝samorządowego lub państwowego˝ przedmiotu działania.

   Niezależnie od zmian wprowadzonych w związku z reformą administracyjną, zaproponowałam w projekcie nowej ustawy o kinematografii (skierowanym do uzgodnień międzyresortowych 30 października br.), aby rozpowszechnianiem filmów mogły zajmować się państwowe i samorządowe instytucje filmowe. Rozwiązanie takie nie będzie kolidowało z przyjętym w ustawie kompetencyjnej, a jednocześnie pozwoli angażować większy potencjał filmowy i organizacyjny w działalność ważną z punktu widzenia polityki kulturalnej państwa.

   Odnośnie do pytania: czy wydatki związane z prowadzeniem samorządowych instytucji filmowych zostały uwzględnione przy konstruowaniu dochodów samorządów wojewódzkich, po uzyskaniu informacji w Ministerstwie Finansów, uprzejmie wyjaśniam, że:

   - przy kalkulowaniu wydatków budżetów województw przesunięto zaplanowane na etapie konstruowania budżetu na rok 1999 wydatki skalkulowane w rozdziale 8451, dla instytucji filmowych, które zgodnie z ustawą kompetencyjną mają być przekazane samorządom.

   I tak - w budżecie woj. mazowieckiego w § 48 - kwotę 1490 tys. zł, a w budżecie woj. śląskiego - w § 73 - kwotę 303 tys. zł.

   Zgodnie z projektem ustawy o finansach publicznych jednostki samorządu terytorialnego podejmują uchwały o dochodach i wydatkach swoich budżetów. Mają one więc możliwość określenia wielkości wydatków na poszczególne zadania przewidziane do realizacji. Uchwała budżetowa stanowi podstawę gospodarki finansowej jednostki samorządu. Wydatki budżetów jednostek samorządu terytorialnego są przeznaczone na realizację zadań określonych w ustawach, m.in. na zadania własne jednostek samorządu terytorialnego, a takimi są zadania dystrybucji i rozpowszechniania filmów.

   Minister

   Joanna Wnuk-Nazarowa

   Warszawa, dnia 11 grudnia 1998 r.