Debaty sejmowePierwsza Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie przyspieszenia realizacji przepisów ustawy z dnia 6 marca 1997 r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent

   Odpowiadając na interpelację pana posła Władysława Stępnia w sprawie przyspieszenia realizacji przepisów ustawy z dnia 6 marca 1997 r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent, uprzejmie wyjaśniam, co następuje:

   1. Przyjęte w ustawie procedury sporządzania spisów uprawnionych oraz dystrybucji świadectw rekompensacyjnych są procesem skomplikowanym i długotrwałym. W wyniku nowelizacji ustawy w II półroczu 1997 r. (DzU nr 107, poz. 691) zakres uprawnionych zwiększony został o pracowników oświaty, upowszechniania kultury oraz ochrony zdrowia zatrudnionych w samorządowych jednostkach budżetowych przejętych przez gminy przed 28 czerwca 1992 r. Spowodowało to przesunięcie terminu, do 12 stycznia 1998 r., przekazania spisów osób uprawnionych przez jednostki sporządzające te spisy do właściwych organów II stopnia.

   W imieniu emitenta, na podstawie porozumienia międzyresortowego oraz porozumienia technicznego zawartego pomiędzy MSP a MSWiA w dniu 29 stycznia 1999 r., spisy osób uprawnionych do nieodpłatnego nabycia świadectw rekompensacyjnych zostały utworzone w tzw. Centralnym Rejestrze Uprawnionych w Departamencie Rejestrów Państwowych Łączności i Informatyki MSWiA. Dzięki temu możliwe było porównanie danych, które napłynęły od jednostek spisowych, z bazą danych PESEL - co umożliwiło wychwycenie błędów i zapewnienie bezpieczeństwa zbioru.

   Pragnę poinformować, że Centralny Rejestr Uprawnionych zawiera niezbędne dane identyfikujące uprawnionego, liczbę świadectw, tytuł uprawnienia oraz dane pozwalające zlokalizować jednostkę spisową właściwą dla każdego uprawnionego.

   Prowadzone były również rozmowy i uzgodnienia z Krajowym Depozytem Papierów Wartościowych, które miały na celu umożliwienie odbioru przez osoby uprawnione świadectw rekompensacyjnych oraz kontrolę napływających z biur maklerskich zleceń ich wydawania. Obecnie trwa przekazywanie danych spisowych do KDPW.

   2. Z uwagi na liczne skargi osób uprawnionych w czerwcu 1998 r. opracowano projekt nowelizacji ustawy, mający na celu zastąpienie świadectw rekompensacyjnych gotówkową rekompensatą pieniężną. Projekt ten został negatywnie zaopiniowany przez Radę Polityki Pieniężnej i Ministerstwo Finansów, a następnie odrzucony.

   Argumentami przemawiającymi za odrzuceniem wspomnianego projektu była groźba wywołania inflacji na skutek zwiększenia podaży pieniądza na rynku i możliwość wywołania kryzysu finansowego państwa.

   W związku z powyższym zobowiązania skarbu państwa będą realizowane w formie świadectw rekompensacyjnych.

   3. W październiku 1998 r. MSP opracowało kolejny projekt nowelizacji, który był przedstawiony podczas obrad KERM i Rady Ministrów. Zakładał on następujące zmiany w ustawie:

   - rozszerzenie sieci dystrybucji świadectw wśród uprawnionych. Zmiana dotyczyła rezygnacji z przetargowego wyłonienia biur maklerskich zapewniających dystrybucję świadectw rekompensacyjnych; rozwiązanie to miało na celu zaangażowanie w program, w drodze umowy, wszystkich uczestników Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych (domów maklerskich i banków);

   - ograniczenie kolejek w punktach obsługi klienta poprzez zobowiązanie uprawnionych do przedstawienia w punkcie obsługi zaświadczenia o umieszczeniu w spisie uprawnionych; funkcję takiego zaświadczenia pełnić miał dokument wydany w 1997 r. przez ZUS lub nowe dokumenty wydane przez organy spisowe osobom uprawnionym, które takiego zaświadczenia jeszcze nie posiadały;

   - rozszerzenie katalogu możliwości wykorzystania świadectw poprzez wprowadzenie zapisu o wnoszeniu świadectw do funduszy emerytalnych i inwestycyjnych;

   - zmiany sposobu waloryzacji świadectw z kwartalnej na dzienną; zmiana ta umożliwiała płynny obrót świadectwami i poznanie przez uprawnionych zwaloryzowanej, codziennej wartości świadectw; po proponowanej nowelizacji publikowane będą tabele z wartością na każdy dzień;

   - dostosowanie do obowiązujących ustaw, m.in. ustawy o publicznym obrocie papierami wartościowymi.

   Zdajemy sobie sprawę, że każdy kolejny dzień zwłoki powoduje coraz większe niezadowolenie społeczne, nie mówiąc już o coraz większych kosztach związanych z realizacją ustawy.

   Mając powyższe na uwadze, pragnę ustosunkować się do pytań zawartych w interpelacji pana posła Władysława Stępnia:

   1. Projekt nowelizacji ustawy w dniu 25 stycznia 1999 r. przeszedł pozytywnie uzgodnienia KERM oraz Rady Ministrów, a następnie w dniu 12 lutego br. wpłynął do laski marszałkowskiej. Termin emisji świadectw zależny jest więc od tego, kiedy Sejm uchwali nowelizację, jak również od stopnia przygotowania się biur maklerskich oraz banków do dystrybucji świadectw. Przed emisją świadectw rekompensacyjnych uprawnieni otrzymają zawiadomienie z Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych o możliwości i miejscu odebrania świadectwa depozytowego dokumentującego wydanie świadectw rekompensacyjnych, jak również o możliwości ich wykorzystania. Ministerstwo Skarbu Państwa ocenia, że emisja świadectw nastąpi w II półroczu 1999 r. W dniu 15 marca br. liczba uprawnionych wynosiła 4 088 655.

   2. Zgodnie z art. 15 ust. 2 obowiązującej ustawy Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia listę spółek oraz przedsiębiorstw państwowych, których akcje będą przeznaczone do zbywania za świadectwa rekompensacyjne. W chwili obecnej trwają zaawansowane prace zmierzające do ostatecznego ustalenia powyższej listy.

   Minister

   Emil Wąsacz

   Warszawa, dnia 19 marca 1999 r.