Debaty sejmowePierwsza Kadencja

Interpelacja w sprawie rozszerzenia katalogu podmiotów określonych w art. 21 ust. 2e ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz o zatrudnianiu osób niepełnosprawnych o samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej

   Szanowna Pani Minister! Dziecięcy Ośrodek Leczniczo-Rehabilitacyjny ˝Bucze˝ w Górkach Wielkich, zwany w dalszym ciągu ˝Ośrodkiem˝, boryka się z problemami, związanymi z zatrudnieniem określonej liczby osób niepełnosprawnych, gwarantującej uniknięcie wpłaty na rzecz Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, zwanego w dalszym ciągu ˝Funduszem˝, określonej w powyższej ustawie kwoty.

   Nie trzeba dodawać, że nie tylko wskazany tu Ośrodek ma kłopoty finansowe. Mają je także niemal wszystkie zakłady. I nie mówię tu o znanych problemach płacowych, lecz o środkach finansowych i rzeczowych, dalece niewystarczających na realizację konstytucyjnych i ustawowych powinności służby zdrowia wobec społeczeństwa.

   Istota problemu polega tutaj na specyfice specjalistycznych usług, jakie świadczą zakłady, oraz na wymaganiach, jakie stawia się pracownikom służby zdrowia, tak personelowi medycznemu, jak pomocniczemu. Z obserwacji natomiast wynika, że na rynku pracy brak jest potencjalnych osób niepełnosprawnych mogących wykonać stawiane im w zakładach zadania.

   Na niedawnym spotkaniu przedstawicieli placówek służby zdrowia z kierownictwem Funduszu poruszano także ten problem. Osoby reprezentujące Fundusz poinformowały uczestników spotkania, że jest planowana nowelizacja powyższej ustawy, którą będę w dalszym ciągu nazywał ˝rehabilitacyjną˝ - dlatego też przedstawiam tę sprawę teraz, licząc, że wskazana niżej propozycja zyska aprobatę Pani Minister.

   A propozycja ta sprowadza się do tego, by w noweli ustawy rehabilitacyjnej zakłady uzyskały zwolnienie z płacenia ˝podatku˝, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy rehabilitacyjnej, analogicznie, jak to uczyniono w stosunku do jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 21 ust. 2e tejże ustawy, czy do placówek dyplomatycznych i urzędów konsularnych, a także przedstawicielstw i misji dyplomatycznych.

   Argumenty przedstawione wyżej, dalece niepełne, przemawiają za takim właśnie rozwiązaniem.

   Uzupełnieniem powyższego ˝zwolnienia˝ mogłoby być wprowadzenie zapisu do znowelizowanej ustawy rehabilitacyjnej, promującego zakłady (ulgi podatkowe, ubezpieczeniowe), które zatrudniają osoby niepełnosprawne, przy czym skala tych ulg powinna być moim zdaniem progresywna, powiązana ściśle z liczbą tych osób zatrudnionych w zakładach.

   W świetle powyższego proszę o odpowiedź na pytanie: czy są prowadzone prace nowelizujące ustawę rehabilitacyjną, a jeśli tak, to czy przedstawiona tu problematyka znajdzie się w polu zainteresowania tych prac?

   W przypadku odpowiedzi negatywnej na pierwszą część postawionego pytania formułuję następne: czy Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej przewiduje w najbliższym czasie nowelizację ustawy rehabilitacyjnej, mając także na uwadze przedstawioną w niniejszej interpelacji problematykę?

   Z poważaniem

   Poseł Tadeusz Kopeć

   Cieszyn, dnia 29 stycznia 2007 r.